پايانههاي مرزي اعم از زميني، دريايي و هوايي، بستر جابجايي كالا و مسافر ميان كشورها به شمار ميروند.
هرچند كاركرد اصلي پايانههاي مرزي، تسهيل و تسريع در جابجايي كالا و رفت و آمد ميان دو كشور است، اما با عنايت به اينكه، اين مراكز به عنوان دروازههاي ورود به كشور و نخستين محل تلاقي با هويت آن، به شمار ميآيند، نمادي از شرايط فرهنگي اجتماعي، سياسي و اقتصادي آن كشور بشمار ميرود.
جمهوري اسلامي ايران، به سبب موقعيت ويژه جغرافيايي، كه از گذشتههاي دور در نظام مناسبات حملونقل بينالمللي داشته و دارد، با بهرهگيري از فرصتهايي كه در پي تحولات سياسي ناشي از استقلال كشورهاي آسياي ميانه در منطقه ايجاد شده است اكنون و بيش از پيش در پي بازيابي موقعيت و اعتبار تاريخي خود در عرصه حملونقل بينالمللي است.
سازمان راهداري و حملونقل جادهاي در پي جهتگيري برنامههاي كلان اقتصادي براي همسويي با اين برنامهها و بهرهگيري هرچه بيشتر از موقعيت استثنايي ايران براي ترانزيت كالا، ايجاد و ساماندهي پايانههاي مرزي در مبادي زميني كشور را مورد توجه قرار داده است.
