در عصر حاضر با توجه به توسعه صنعت حملونقل بهويژه حملونقل جادهاي و گسترش تكنولوژي ساخت وسايل نقليه و توسعه و تنوع راههاي ارتباطي، موضوع ارائه خدمات در طول راهها به مسافران و رانندگان دچار دگرگوني اساسي شده و همچنين خدمات موردنياز آنان از نظر تنوع، كميت و كيفيت نيز تغيير كرده است.
گسترش چشمگير حملونقل جادهاي در ايران و توسعه شبكه جادهاي كشور از يك طرف و پراكندگي غيراصولي و ناكارآمدي مكانهاي خدمات رفاهي موجود در كنار جادهها، موجب بروز مشكلات عديدهاي براي مسافران و رانندگان شده است.
كمبود خدمات بينراهي، مكانيابي نامناسب، عدم تناسب حجم تردد وسايل نقليه و مسافران با ظرفيت واحدهاي خدماتي متفرق بينراهي، عدم رعايت بهداشت و مشكلات نظارتي و كنترلي و ساير نابسامانيها، ضرورت ساماندهي واحدهاي خدماتي-رفاهي بينراهي را اجتنابناپذير ساخت و براساس تكليف قانوني محول شده، طرح احداث مجتمعهاي خدماتي-رفاهي در دستور كار سازمان راهداري و حملونقل جادهاي قرار گرفت.
بكارگيري شيوههاي كارشناسي در جذب سرمايهگذاران بخش خصوصي، اقدامات حمايتي، اعطاي تسهيلات و ارائه طرحها و مدلهاي جديد، اقدامات قابل توجهي بوده كه در چند سال اخير انجام شده است.
